| متن عربی |
برگردان |
(1) عَمَّ يَتَساءَلُونَ  | (1) از چه چيز مي پرسند ? |
|
| (2) عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ | (2) از آن خبر، بزرگ ، |
|
| (3) الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ | (3) که در آن اختلاف مي کنند |
|
| (4) كَلاَّ سَيَعْلَمُونَ | (4) آري ، به زودي خواهند دانست |
|
| (5) ثُمَّ كَلاَّ سَيَعْلَمُونَ | (5) باز هم آري ، به زودي خواهند دانست |
|
| (6) أَ لَمْ نَجْعَلِ الأَْرْضَ مِهاداً | (6) آيا ما زمين را بستري نساختيم ? |
|
| (7) وَ الْجِبالَ أَوْتاداً | (7) و کوهها را ميخهايي ? |
|
| (8) وَ خَلَقْناكُمْ أَزْواجاً | (8) و شما را جفت جفت آفريديم |
|
| (9) وَ جَعَلْنا نَوْمَكُمْ سُباتاً | (9) و خوابتان را آسايشتان گردانيديم |
|
| (10) وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِباساً | (10) و شب را پوششتان قرار داديم |
|
| (11) وَ جَعَلْنَا النَّهارَ مَعاشاً | (11) و، روز را گاه طلب معيشت |
|
| (12) وَ بَنَيْنا فَوْقَكُمْ سَبْعاً شِداداً | (12) و بر فراز سرتان هفت آسمان استوار بنا کرديم |
|
| (13) وَ جَعَلْنا سِراجاً وَهَّاجاً | (13) و چراغي روشن آفريديم |
|
| (14) وَ أَنْزَلْنا مِنَ الْمُعْصِراتِ ماءً ثَجَّاجاً | (14) از ابرهاي باران زاي آبي فراوان نازل کرديم ، |
|
| (15) لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَ نَباتاً | (15) تا بدان دانه و نبات برويانيم ، |
|
| (16) وَ جَنَّاتٍ أَلْفافاً | (16) و بستانهاي انبوه |
|
| (17) إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كانَ مِيقاتاً | (17) هر آينه روز داوري روزي است معين |
|
| (18) يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً | (18) روزي که در صور دميده شود و شما فوج فوج بياييد |
|
| (19) وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَتْ أَبْواباً | (19) آسمان شکافته شود و هر شکاف دري باشد |
|
| (20) وَ سُيِّرَتِ الْجِبالُ فَكانَتْ سَراباً | (20) و کوهها روان شوند ، و غبار گردند |
|
| (21) إِنَّ جَهَنَّمَ كانَتْ مِرْصاداً | (21) جهنم در انتظار باشد |
|
| (22) لِلطَّاغِينَ مَآباً | (22) طاغيان ، را منزلگاهي است |
|
| (23) لابِثِينَ فِيها أَحْقاباً | (23) زماني دراز در آنجا درنگ کنند |
|
| (24) لا يَذُوقُونَ فِيها بَرْداً وَ لا شَراباً | (24) نه خنکي چشند و نه آب ، |
|
| (25) إِلاَّ حَمِيماً وَ غَسَّاقاً | (25) جز آب جوشان و خون و چرک |
|
| (26) جَزاءً وِفاقاً | (26) اين کيفري است برابر کردار |
|
| (27) إِنَّهُمْ كانُوا لا يَرْجُونَ حِساباً | (27) زيرا آنان به روز حساب اميد نداشتند |
|
| (28) وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا كِذَّاباً | (28) و آيات ما را به سختي تکذيب مي کردند |
|
| (29) وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ كِتاباً | (29) و ما همه چيز را در کتابي شماره کرده ايم |
|
| (30) فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلاَّ عَذاباً | (30) پس بچشيد که جز بر شکنجه شما نخواهيم افزود |
|
| (31) إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفازاً | (31) پرهيزگاران را جايي است در امان از هر آسيب ، |
|
| (32) حَدائِقَ وَ أَعْناباً | (32) بستانها و تاکستانها، ، |
|
| (33) وَ كَواعِبَ أَتْراباً | (33) و دختراني همسال ، با پستانهاي بر آمده ، |
|
| (34) وَ كَأْساً دِهاقاً | (34) و جامهاي پر |
|
| (35) لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً وَ لا كِذَّاباً | (35) نه سخن بيهوده شنوند و نه دروغ |
|
| (36) جَزاءً مِنْ رَبِّكَ عَطاءً حِساباً | (36) و اين پاداشي است کافي ، از جانب پروردگارت : |
|
| (37) رَبِّ السَّماواتِ وَ الأَْرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا الرَّحْمنِ لا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطاباً | (37) پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست آن خداي رحمان ، که کس را به او ياراي خطاب نباشد |
|
| (38) يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَ الْمَلائِكَةُ صَفًّا لا يَتَكَلَّمُونَ إِلاَّ مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ قالَ صَواباً | (38) روزي که روح و فرشتگان به صف مي ايستند ، و کس سخن نمي گويد مگر آنکه خداي رحمان به او رخصت دهد و او سخن به صواب گويد |
|
| (39) ذلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ مَآباً | (39) آن روز روزي است آمدني پس هر که خواهد به سوي پروردگارش بازگردد |
|
| (40) إِنَّا أَنْذَرْناكُمْ عَذاباً قَرِيباً يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً | (40) ما شما را از عذابي نزديک مي ترسانيم : روزي که آدمي هر چه را پيشاپيش فرستاده است مي نگرد و کافر مي گويد : اي کاش من خاک مي بودم |
|
